დილით ადრე გამოვედი ეზოში, თითქმის მექანიკურად, ხელში ტელეფონი და ყავის ჭიქა მეჭირა. ეზო სველი იყო ღამის წვიმის შემდეგ, ასფალტი ჩამუქებულიყო, ჰაერი სველი მიწის სუნს ატარებდა. ნაგვის კონტეინერებისკენ მივდიოდი და უცებ გზაზე უცნაური ლაქა შევნიშნე — წაგრძელებული და ვარდისფერ-მოყავისფრო.
თავდაპირველად არც კი გავჩერდი. ვიფიქრე, ვიღაცას საჭმელი ჰქონდა გადაყრილი. მართლა, პირველი აზრი სწორედ ეს იყო — თითქოს ასფალტზე მოხარშული სპაგეტის მთელი გროვა დაეყარათ. არათანაბრად იყო გაფენილი, ერთმანეთზე მიწებებული, სველი, თითქოს ახლახან ამოეღოთ ქვაბიდან. უფრო ახლოს მივედი, რომ გვერდი ამევლო, და იმ წამს შემაჟრჟოლა.
ეს მასა მოძრაობას იწყებდა. და სწორედ მაშინ შიშით მივხვდი, რომ ეს სულაც არ იყო სპაგეტი, არამედ… 😨😲
ნაგვის კონტეინერთან ახლოს ასფალტზე შევამჩნიე უცნაური ვარდისფერ-მოყავისფრო გროვა და ვიფიქრე, რომ უბრალოდ ნაგავი იყო, სანამ მოძრაობა არ დაიწყო.
ვუყურებდი და მაშინვე ვერ ვხვდებოდი, რა იყო ისეთი შემაშფოთებელი. მერე მივხვდი. ეს „გროვა“ ნელა ირხეოდა. არა მკვეთრად, არა აქტიურად, არამედ თითქოს მთელი მასა სუნთქავდა.
შიგნით თხელი ხაზები ერთმანეთში იხლართებოდა, ოდნავ იცვლიდა ადგილს, თითქოს ეს ერთი ცოცხალი სხეული ყოფილიყო. ზიზღის ტალღამ და უცნაურმა შინაგანმა სიცივემ დამიცვა.
ერთ ნაბიჯით უკან დავიხიე და უნებლიეთ ვიდეოს გადაღება დავიწყე. თავში მხოლოდ ერთი აზრი მიტრიალებდა: ეს შეუძლებელია. საკუთარ ეზოში ვიდექი და იმას ვუყურებდი, რაც აქ უბრალოდ არ უნდა არსებობდეს.
შემდეგ ინტერნეტში შევედი. ჩავწერე პირველი, რაც თავში მომივიდა: „სპაგეტს ჰგავს, მაგრამ მოძრაობს“. და თითქმის მაშინვე მივხვდი, რომ საერთოდ არ უნდა მომეძებნა.
ეს არც ნაგავი იყო და არც საჭმელი. ეს იყო მიწის ჭიების გორგალი. ათეულები, ან შეიძლება ასეულებიც კი, ერთმანეთში გადახლართული ერთ მოძრავ მასად.
წვიმის შემდეგ ამოძვრნენ, ჟანგბადი არ ჰყოფნიდათ და პირდაპირ ჩემი ფანჯრების ქვეშ ამ ცოცხალ კვანძად შეიკრიბნენ.
ჩავიკეცე, ეკრანს ვუყურებდი, მერე ისევ ასფალტს, და მართლა ვკანკალებდი. რადგან ახლა ზუსტად ვიცოდი, რა იყო ეს.
იმ დილის შემდეგ ფეხქვეშ ავტომატურად აღარ ვიყურები. რადგან ხანდახან საკუთარ ეზოში გადიხარ, ჩვეულებრივ რაღაცეებზე ფიქრობ და აწყდები იმას, რაც შიგნით ყველაფერს გიჭერს და დიდხანს არ გიშვებს.
