მიმღებ განყოფილებაში ორი მოზარდი შემოვარდა. ისინი მიათრევდნენ მამაკაცს ჭუჭყიან, სველ ტანსაცმელში. მისგან ალკოჰოლისა და ნესტის სუნი მოდიოდა. სახე მუქი ჰქონდა, თითქმის ლურჯი, ტუჩები გალურჯებული, თვალები უკან გადაბრუნებული. ნორმალურად არ სუნთქავდა — მხოლოდ იშვიათი, ხრინწიანი ამოსუნთქვები ამოდიოდა ყელიდან. მოზარდებმა ის პირდაპირ იატაკზე დააგდეს და გაქრნენ.
მამაკაცი უძრავად იწვა.
მორიგე ქირურგმა თვალის კუთხით შეხედა და ისევ ტელეფონს ჩაჰყო თავი.
— ისევ ბომჟი მოათრიეს. დაცვა გამოიძახეთ, ქუჩაში გააგდონ.
სანიტარი ევა იდგა იქვე, მოწმენდით ხელში, და თვალს ვერ აშორებდა. მან დაინახა გაბერილი ვენები კისერზე, უცნაურად გადანაცვლებული ხორხი, გულმკერდის ასიმეტრია. მამაკაცის გული თითქმის აღარ მუშაობდა. ეს აშკარა გულის გაჩერება იყო.
იატაკზე მწოლიარე სხეული უცებ შეირხა, მამაკაცი აიკრუნჩხა, სახე თითქმის შავი გახდა. ხრინწი მთლიანად შეწყდა.
ევა აღარ ფიქრობდა. მან მოწმენდი დააგდო, სწრაფად მივარდა დახლთან და მკვეთრად ყვითელი საკანცელარიო დანა აიღო. გახსნა ჭუჭყიანი პერანგი, ხელები გულმკერდზე დაადო და დაიწყო გულის არაპირდაპირი მასაჟი. ძლიერად, რიტმულად, შეჩერების გარეშე. ჩუმად ითვლიდა, რომ რიტმი არ დაეკარგა.
დიდხანს გულმკერდი არ რეაგირებდა. მერე უეცრად ოდნავ აიწია. მამაკაცმა ჰაერი კრუნჩხვით შეისუნთქა. მერე კიდევ ერთხელ. სუნთქვა სუსტი იყო, მაგრამ გაჩნდა.
ამ დროს მიმღებ განყოფილებაში მთავარი ექიმი შემოვარდა.
— რა ხდება აქ?! — იყვირა მან, ევა რომ დაინახა პაციენტთან. — გაგიჟდი?! ვინ მოგცა ამის უფლება?! შენ ხომ სამედიცინო განათლება არ გაქვს! ხვდები რას აკეთებ?!
ევა არ პასუხობდა, კვლავ უჭერდა მამაკაცს და სუნთქვას აკვირდებოდა.
— გაგათავისუფლებ! — არ ჩერდებოდა მთავარი ექიმი. — თუ მოკვდება — ციხეში ჩაგსვამენ! თუ გადახდაზე უარს იტყვის ან დაზღვევა არ აქვს — სასამართლოში გიჩივლებენ! საერთოდ იცი, ვინ არის ის?!
მაგრამ სწორედ ამ მომენტში მოხდა ის, რის გამოც მთელი საავადმყოფოს ექიმები შიშით გაიყინნენ 😱😢
და სწორედ იმ წამს საკაცეზე მწოლიარე მამაკაცმა ნელა გაახილა თვალები.
მან ევას შეხედა და ხრინწიანი ხმით თქვა:
— მე… ბომჟი არ ვარ. ჩვეულებრივი ადამიანი ვარ. გუშინ საღამოს ქუჩაში დამესხნენ თავს. მცემეს და დამტოვეს. ყველაფერი წამართვეს.
ის შეჩერდა, ძალების მოსაკრებად.
— ყველაფერს გადავიხდი. მკურნალობასაც და საავადმყოფოსაც. და თქვენ… მადლობა. სიცოცხლე მიხსენით.
პალატაში სიჩუმე ჩამოვარდა.
მოგვიანებით გაირკვა, რომ ის ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი ადამიანი იყო. სწორედ ამიტომ დაესხნენ თავს.
და სანიტარი ევა იმ დღეს ისევ სანიტარი დარჩა. მაგრამ სწორედ მისი საქციელი გახდა მთელი საავადმყოფოს განხილვის საგანი. მიუხედავად სამსახურის დაკარგვის მუქარისა, მისთვის ადამიანის სიცოცხლე ყველაზე მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა.
