პირველ ქმარზე განქორწინების შემდეგ სხვადასხვა კომპლექსი გამიჩნდა. ის მუდმივად მეუბნებოდა, რომ უშნო ვიყავი, არავის ვჭირდებოდი და თუ ის ჩემთან არ იქნებოდა, ვერავინ შემიყვარებდა. და მე მჯეროდა.
მაგრამ განქორწინების შემდეგ — უფრო სწორად, მისი ღალატის შემდეგ — თვალები ამეხილა. მივხვდი, ვისთან ერთად ვცხოვრობდი ამდენი წელი.
მეგობრებმა მირჩიეს, რომ გაცნობის საიტზე დარეგისტრირებულიყავი — „ცოტათი მაინც გადაიტანო ყურადღება“, მითხრეს. არ particularly მჯეროდა, რომ ეს დამეხმარებოდა, მაგრამ ერთ დღეს მაინც გადავწყვიტე.
უცებ ათობით მამაკაცი დაიწყო წერას ყოველდღე — კომპლიმენტები, ყურადღება, ინტერესი. ეს ჩემთვის უჩვეულო იყო, მაგრამ სასიამოვნო.
ერთერთთან განსაკუთრებული საუბარი გამოგვივიდა. ძალიან ჭკვიანი იყო, განათლებული და დახვეწილი იუმორით. საათობით ვწერდით ერთმანეთს და ვხვდებოდი, რომ მის შეტყობინებებს ველოდებოდი.
ერთ კაცს გავეცანი გაცნობის საიტზე და პირველ პაემანზე სახლში დავპატიჟე — მაგრამ როგორც კი კარი გავაღე, შიშისგან დავიყვირე.
ერთი უცნაურობა იყო — მის პროფილზე სახის ფოტო არ ჰქონდა. მხოლოდ ცალკეული კადრები: თვალები, ხელები, ზურგი. მაგრამ იმდენად გულწრფელი ჩანდა, რომ ამას ყურადღება არ მივაქციე.
რამდენიმე კვირის შემდეგ შემომთავაზა შეხვედრა. დავთანხმდი. მოვამზადე ვახშამი, გამოვეწყვე, სახლი დავალაგე — ყველაფერი იდეალურად მინდოდა ყოფილიყო.
როცა ზარი გაისმა, გული ამიჩქარდა. კარი გავაღე… და შიშისგან დავიყვირე. 😱😱
კართან იდგა ჩემი ყოფილი ქმრის ძმა. ყვავილების თაიგულით.
— „ბოდიში, რომ ადრე არ გითხარი,“ – ჩუმად თქვა მან. – „ვიფიქრე, უარს იტყოდი ჩემთან საუბარზე.“
— „აქ რას აკეთებ?“ – ძლივს ამოვთქვი.
— „მიყვარდი ყოველთვის,“ – თავი დახარა. – „მტკიოდა იმის ყურება, როგორ გექცეოდა ჩემი ძმა — ეს იდიოტი, როგორ გატყუებდა და გაწამებდა. ახლა, როცა თავისუფალი ხარ… იქნებ შანსი გვქონდეს?“
გაშეშებული ვიდექი, სიტყვა ვერ ამომივიდა. ამდენი წელი მის ყურადღებას არც ვამჩნევდი. ახლა კი არ ვიცი, რა ვქნა — დავასრულო ურთიერთობა თუ… შანსი მივცე?
