«გაცდენილი ავიარეისი, რომელმაც ყველაფერი შეცვალა»
აეროპორტში ისე ვირბინე, როგორც იაფტონა რომანტიკული კომედიის გმირი – გახეხილი თმა, ბორბლებიანი ჩემოდანი, რომელიც სასოწარკვეთილად ხტუნავდა ფილების შეერთებებზე და გულში ველური შიში. ჩემს რეისზე ბარსელონაში უკვე ანათებდა «Gate closed».
— «ორი წუთით დავაგვიანე! ორი!» – ვევედრებოდი სტენდთან მდგომ თანამშრომელს, სულს ამოუცდენილი.
— «თვითმფრინავი უკვე გაფრინდა, მედამ. შემდეგი რეისი მხოლოდ ხვალ».
სამყარო დაიშალა. ეს ბილეთი სამთვიან ხელფასს ჯდებოდა, ამ დასვენებას კი ერთი წელი ველოდი. ცრემლები გულდამცველად დაეშა ჩემს ცხელ ლოყებზე, როცა გამოსასვლელთან ცივ იატაკზე ჩავვარდი. «ყველაფერი დასრულდა», – ვფიქრობდი, ვუყურებდი, როგორ აფრენდა ჩემს პლაჟის რაის.
მოულოდნელი შემობრუნება
ერთი საათის შემდეგ, ავტომატის მესამე საზარელი ყავის დალევის შემდეგ, ნაცნობი ხმა გავიგე:
— «ქატია?!»
გავიხედე – მაქსი, ჩემი ყოფილი კურსელი, ხუთი წელი რომ არ მინახავს. აღმოჩნდა, რომ ისიც აქ გაჭედილი იყო გადაჯდომის გამო.
— «თუ სადმე წასვლა არ გაქვს, მოდი ერთად ქალაქში გავცქიროთ?» – შემოგვთავაზა.
უიმედობისგან დავთანხმდი.
ქალაქი, რომელმაც მე დამიჭირა
ბარსელონის ნაცვლად, ჩემსავე მშობლიურ ქალაქს ვიკვლევდით, სადაც ვცხოვრობდი, მაგრამ არასდროს მიმხვდარიყავი. ძველი ეზოები გრაფიტით, კაფეები სულელური სახელებით, როგორიცაა «დაგვიანებულთა თავშესაფარი», წიგნების მაღაზია, სადაც მხოლოდ მწვანე ყდის წიგნებს ყიდდნენ.
— «აქ არასდროს ხარ მოხვედრილი?» – იცინოდა მაქსი, როცა მეხუთედ ვკითხე, როგორ არ ვიცოდით ამ ადგილის შესახებ.
საღამოს ძველი სახლის სახურავზე ავედით (რა თქმა უნდა, არალეგალურად). ქალაქი ხისტებოდა, როგორც შობის გირლანდა.
— «იცი, რომ არ დაგვიანებოდი, არასოდეს შევხვდებოდით» – თქვა ის.
ახალი ცხოვრება
მეორე დღეს ბარსელონაში არ წავედი. ამის ნაცვლად:
-
პოზიციიდან გავდიოდი სიძულვილის სამსახურში (რომელიც «ვერ გამიშვებდა» სამი წლის განმავლობაში).
-
ბლოგი დავიწყე ჩვენი ქალაქის უცნობი ადგილების შესახებ – ის გიჟურად პოპულარული გახდა.
-
მაქსი… ახლა ჩემი პარტნიორია პროექტში (და არა მხოლოდ).
ზოგჯერ ვფიქრობ იმ თვითმფრინავზე. რომ მოვესწრო, იგივე რუტინას დავუბრუნდებოდი. მაგრამ სამყარომ სიტყვასიტყვით კარებიდან გამომაგდო – რომ მეჩვენებინა, რომ ნამდვილი თავგადასავალი აქ იყო.
მორალი: ცხოვრება არ უქმნის შენს გეგმებს. ის უბრალოდ უკეთეს სცენარს სთავაზობს.
