ჩემს რძალს ყოველთვის ცოტაოდენი საჭმელი რჩებოდა თეფშზე — უბრალოდ იმიტომ, რომ ჭურჭლის რეცხვას თავი დაეძვრინა. აი, რას გავაკეთე მე…

ცხოვრებისეული ისტორიები

🙄 რძალი ყოველთვის პატარა რჩენებს ტოვებდა თეფშზე — ბრწყინვალე ტრიუკი, რომ სახლიდან უარი ეთქვას ჭურჭლის რეცხვაზე. მე კი მოვიფიქრე ერთი… ინტელექტუალური დაგვირგვინება.

წლის განმავლობაში ჩემს სახლში სტუმრობდნენ — შვილი და რძალი. თავიდან მინდოდა მეფერებინა: საყვარლები იყვნენ, მაგრამ საქმე ჯერ არ დაწყებულა — როდესაც საშხაპეში ნანგრევებზეც კი პასუხისმგებლობას არ იგდებდნენ.

შემჩნეული მქონდა დეტალი: ყოველ კვებაზე თეფშზე ნაჭიკი რჩებოდა: ერთი კარტოფილიაკი, ორი ბარდიანი მარცვალი, სულ რაღაც 1 ჩაის კოვზი…

ამბობდა: „მერე შევჭამო“ — მაგრამ… ის ‘მერე’ არასოდეს მოდიოდა.

და რამდენიმე დღემდე… მივხვდი: ეს არის მისი მარტივი დამცავი მექანიზმი — თეფშამდე არც კი მიდის.

ჰოდა, მე რისი გამოვიგონე? დავიწყე მისი ნარჩენების შეგროვება და…

Ma belle-fille laissait toujours un peu de nourriture dans son assiette pour ne pas faire la vaisselle, et voici ce que j’ai fait

⏳ რამდენიმე დღის შემდეგ — მაცივარი მინი გზამკვლევებით ივსებოდა.

და აი, მოვიდა პოლიტიკური მომენტი:
მოვამზადე ექსკლუზიური „რასტორანი“ – ყველაფერი, რაც მან თავისთავად დატოვა მინი-ამპლუაში.

პირველად კი ვერ მიხვდა, მაგრამ გავიდა 2 წამი — გაიცინა ისე, რომ მთელი სახე გაუნათდა.

Ma belle-fille laissait toujours un peu de nourriture dans son assiette pour ne pas faire la vaisselle, et voici ce que j’ai fait

და ყველაზე მაგარი იყო — ის ღამე — პირველად — თავიდან ბოლომდე თვითონ გარეცხა ჭურჭელი და დაწყდა ეს თამაშიც.

👉 შენი აზრით, მართლა შევძელი კარგად?

Оцените статью
Добавить комментарий