დიდხანს ვეძებდი ახალ დივანს — მინდოდა კომფორტული, სტილსმიადებული და მისაღებ ოთახში მარტივად შეწყობადი ყოფილიყო.
ბოლოს მივაკვლიე იდეალურ ვარიანტს ერთ პატარა მაღაზიაში, რომელიც, როგორც მოგვიანებით გავარკვიე, სპეციალიზდება მეორად, მაგრამ მოწესრიგებულ ავეჯზე. გარედან დივანი სრულად ახალი ჩანდა.
როცა დივანი სახლში შევიტანე და ოთახის კუთხეში დავდგი, ჩემმა ძაღლმა, ჯერიმ, სიფრთხილით დაიწყო დაკვირვება. ჩვეულებრივ ის მშვიდია, მაგრამ ახლა უცნაურად მოიქცა. ნელა შემოირბინა დივანს, დაყნოსა ფეხები, შემდეგ მხრები და კვლავ დააბრუნა ყურადღება ერთს — მარჯვნის მხარეზე. უცბათ დაიწყო მისი ქექვა.
– ახალი საყვარელი ადგილი იპოვნე? – ვკითხე სიცილით.
მაგრამ ჯერი არ შლდა. ყეფდა, ქექავდა და დაყნოსვის ინტენსივობა ძლიერდებოდა, როგორც იმის გრძნობით, რომ შიგნით რაღაც იყო. ვცადე მისი ყურადღება მოეკლო სათამაშოთი, ბადებით – უშედეგოდ. მისი მთელი ყურადღება მხოლოდ იმ ერთ მხარეს იყო მიპყრობილი.
რამოდენიმე საათი გავიდა. დავტვირთე. ჯერი იშვიათად იქცევა ასე. თუ ასე გამუდმებით იქცევა – რაღაც ნამდვილად არ არის წესრიგში. აზრებში მელანდებოდა უსიამოვნო ეჭვები: იქნებოდა ის დივანი ნამდვილად უსაფრთხო?
ვიღე დანა და, მცირე ცხელებით, გადავჭერი ქსოვილი მხარეზე. შიგნით იყო ყვითელი ბამბა, ზამბარები, ძველი ხის ჩარჩო – და… რაღაც შავი. 🫣😱
აზროვნებით ნელა გავხსენი და საშინელებამ გადამირჩხა: ეს იყო მკვდარი ზოოფონია. გრძელი, მოხრილი, უკვე დაშლის პროცესში. სუნი, რომელიც ქსოვილმა უძლო, ცხვირზე დამცა. უკან წავედი, და ჯერიმ ყმუილი დაიწყო, როგორც გაფრთხილებდა, რომ ახლოს არ მივსულიყავი.
პოდლოკეტნი ერთად მიროამი და ვესაუბრებინე დეზინფექტორი. დაადასტურეს — ზოოფონია სავარაუდოდ დივანში შევიდა საწყობში ან ნაგავსაყრელზე, და იქ მოწყდა.
სამედიცინო მომზადებით დივანი მხოლოდ გარედან გადაჭრა, შიგთავსით არ შემოწმებულა.
ამ საათიდან აღარ ვყიდულობ მეორად ავეჯს.
და ჯერი სძინავს მხოლოდ იატაკზე, თითქოს აღარ ენდობა არცერთ დივანს მსოფლიოში. და ვგრძნობ, რატომაც.
