ეს ჩემოდანი ერთ დროს უბრალოდ ნივთი არ იყო — ის დედაჩემის მრავალი მოგზაურობის თანამგზავრი იყო. ის ყველა წასვლაზე თან დაჰქონდა.
მაგრამ დრომ თავისი ქნა: ტყავი გაცვავდა, კუთხეები დაბზინდა, საკეტები დაიჟანგა. ჩემოდანი ისე გამოიყურებოდა, თითქოს მისი დრო წასული იყო.
დედა ვერაფრით ძლებდა მის გადაყრას.
შევთავაზეთ მისი აღდგენა, მაგრამ ახლოდან რომ დავათვალიერეთ, მივხვდით, რომ მდგომარეობა უიმედო იყო. მაშინ ალტერნატივის ძიება დავიწყეთ და უამრავ კრეატიულ იდეას წავაწყდით — როგორ მივცეთ ძველ ნივთებს ახალი სიცოცხლე.
ძველი ჩემოდანი შეიძლებოდა გადაქცეულიყო ლამაზ და ფუნქციურ ნივთად. გადავწყვიტეთ, გამოგვეკეთებინა უჩვეულო კედლის კარადა.
ჯერ ზედაპირი გავასუფთავეთ, დავზეთეთ და ვნანავით კრეიკელიურ ტექნიკაში, რაც მას ძველი, ვინტაჟური იერსახეს აძლევდა.
შიგნით გამოვაკარით ფერადი ბამბის ქსოვილი, რათა მყუდრო ფონი შეგვექმნა. შემდეგ დავამატეთ პატარა თაროები და ჭიქების საკიდები — ჩემოდანი გადაიქცა ელეგანტურ მინი-ბარად.
სამუშაოს დასრულების შემდეგ ის სამზარეულოს კედელზე დავამაგრეთ, დავამატეთ ლამაზი ჭიქები და ნაზი ჭურჭელი.
ახლა ეს ჩემოდანი აღარ იკავებს ადგილს კარადაში, არამედ იქცა ინტერიერის ორიგინალურ დეტალად, რომელიც სტუმრების ყურადღებას იპყრობს და დედას თბილ ნოსტალგიას აღუძრავს.
ის აღფრთოვანებული იყო, რომ მისი საყვარელი ჩემოდანი არ დაიკარგა უკვალოდ — მას ახალი სიცოცხლე მიეცა.
